Archive for გა-რჩევები

გამარჯობა, მე 24 წლის ვარ და დღესაც ისეთივე აღტაცებით ვუყურებ მულტფილმებს, როგორც ბავშვობაში. ახლაც ისე მიციმციმებს თვალები, როგორც ჩემს თანატოლებს (“ბნელი 90-იანებიდან”), “გრენდაიზერის” მუსიკის გაგონებაზე…

თუმცა, ცოდვა გამხელილი სჯობს… ხანდახან იმასაც ვფიქრობ (ბებიაჩემის არ იყოს), რომ მულწიკები ვეღარაა ისეთი, როგორიც ადრე. თუმცა, ამასაც აქვს თავისი პლიუსები… იშვიათ გამონაკლისებს უფრო მეტად ვაფასებთ! ^^ Read the rest of this entry »

მას შემდეგ რაც ნოლანი აღმოვაჩინე, სუნთქვაშეკრული, წლობით ველოდები ყოველ ახალ ფილმს და  იმედი ჯერაც არ გამცრუებია… (მიუხედავად ამხელა მოლოდინისა)

პირიქით!!! Read the rest of this entry »

ვინც ჩემს ბლოგს (რატომღაც) აქტიურად ადევნებთ თვალყურს, შეიძლება გახსოვდეთ ჩემი პოსტი A Separation. გუშინ კი, 2 წლის შემდეგ, “სეფერეიშენის” რეჟისორი ასგარ ფარჰადი ხელახლა აღმოვაჩინე…

ამ ფილმის ნახვამდე, ვერ წარმოვდიგენდი თუ დრამის და მისტიკის ასე საოცრად შეზავება შეიძლებოდა!!! (და ეს მაშინ, როცა ჩემს Gone Girl-ის პოსტს ყავლი ჯერაც არ გასვლია) Read the rest of this entry »

“გსურთ რომ მეტი იცოდეთ რორშახის შესახებ?! კი ბატონო… მე მოგიყვებით რორშახზე…” Read the rest of this entry »


7 ფსიქოპატი სწორედ ისეთი ფილმია, ნახვის მერე მომენტალურად ხელები რომ გექავება ადამიანს დასაწერად!!! (ბლოგერებიც ხო ადამიანები ვართ, ბოლოს და ბოლოს…) იმდენად აღფრთოვანებული ვიყავი ფილმით, რომ ორჯერ ვნახე კინოში და მესამეჯერ ძმაკაცს ვაჩვენე… ამ პოსტის წერისასაც კი საუნდტრეკები ჩამესმის და დიდი შანსია, რომ მეოთხედაც ვნახო გობლინის გახმოვანებით… ამდენჯერ, ასე მიყოლებით, ერთადერთი “inception” იყო, რომ ვნახე და 7 ფსიქოპატის არ იყოს, მის გამოსვლასაც 1 წელი ველოდებოდი… Read the rest of this entry »

მე მიყვარს მარტინ მაკდონაჰი და იმდენი მაქვს საწერი, რომ არც კი ვიცი რითი დავიწყო… ვერ ვიტან ადამიანებს, რომლებიც ნახულობენ ტარანტინოს ფილმებს მხოლოდ იმიტომ, რომ ტარანტინოა და არა იმიტომ, რომ ხელოვნებაა!!! Read the rest of this entry »

ჩემი აზრით, ამ პოსტს ყველაზე სიმბოლური პოსტერი აქვს… იმედი მაქვს, რომ თავად მიხვდებით რატომაც… Read the rest of this entry »

მას შემდეგ, რაც (სამსახურის გამო) დაღონებულს მომიხდა ბათუმის დატოვება, სადაც საერთაშორისო კინოფესტივალ BIAFF-ზე ვიყავი მიპატიჟებული, გამიჩნდა საოცარი პროტესტის გრძნობა!!! კინოფესტივალზე ორად ორი ფილმის ნახვა მოვასწარი, რომელთაგანაც პირველი ‘გრეით ფეილიარ’ იყო, რომელზეც ასე თუ ისე ვისაუბრე წინა პოსტში, მეორე კი საერთოდ არ მახსოვს, რადგან წინა დღის უძინარი ვიყავი… ამიტომაც, ჩემს თავზე რომ არ მომშლოდა კვლავაც და კვლავაც ნერვები, გადავწყვიტე ხელმეორედ მეყურებინა ფილმისთვის, რომელიც ერთადერთი იყო ფესტივალის სიაში, ისეთი მე რომ ნანახი მქონდა… Read the rest of this entry »

ეს ფილმი თავიდანვე დიდ ინტერესს იწვევდა ჩემში, რეჟისორის და მისი თემატიკიდან გამომდინარე, რომ აღარაფერი ვთქვა ტრეილერზე, რომლის ნახვის შემდეგაც, ჩემი ცნობისმოყვარეობა “პრომეთეს” მიმართ ერთი ორად გაიზარდა!!! მიუხედავად იმისა, რომ ქართული კინოთეატრების Facebook გვერდზე, მრავალჯერ შემპირდნენ რომ მას აუცილებლად აჩვენებდნენ, აგვისტოშიც კი არ გაუშვეს… Read the rest of this entry »

როგორც იქნა, დადგა 2012 წლის 26 ივლისი და მეღირსა ნოლანის ტრილოგიის დასასრულის ნახვა… კრისტოფერ ნოლანი ჩემთვის იმ რამდენიმე რეჟისორს შორისაა, რომელთა ფილმებს შემიძლია წლები ველოდო და მაინც გაადაჭარბონ ჩემს მოლოდინს!!! Read the rest of this entry »